Picture3

رگ‌تک یا تکنولوژی‌ تنظیم‌یار

مجموعه‌های تنظیم‌یار با استفاده از تکنولوژی‌های نوین، از طرفی بدنبال یافتن راه حلی برای چالش‌های تنظیم‌گران هستند و از طرف دیگر به کسب‌وکارها در درک صحیح الزامات تنظیم‌گری و مطابقت‌داشتن با قواعد کمک می‌کنند. رگ‌تک به عنوان زیر مجموعه‌ای از فین‌تک بر فن‌آوری‌هایی تمرکز می‌کند که نیازهای نظارتی را با کارآیی و قابلیت های موجود تسهیل کنند. با این وجود، رگ‌تک فقط به خدمات مالی محدود نمی‌شود بلکه در هر صنعت نظارتی قابل اطلاق است. همین امر است که باعث جذابیت و محبوبیت رگ‌تک‌ها شده است.

بعنوان مثالی از شرکتهای فعال در حوزه رگ‌تک، می‌توان به شرکت Audible Magic اشاره کرد که با استفاده از فناوری شناسایی محتوا براساس اثر انگشت یکتا بر ویدیو و موسیقی به Youtube و SoundCloud در اجرای قوانین مرتبط با صیانت از مالکیت فکری کمک می‌کند.

ساپ تک

ساپ‌تک استفاده نوآورانه از فناوری توسط نهاد‌های نظارتی برای حمایت از نظارت است. ساپ‌تک با اتوماسیون، ساده‌سازی رویه های اجرایی و عملیاتی، دیجیتالی‌کردن داده‌ها و ابزارکار، کارایی را بهبود می‌بخشد. هدف اصلی در اینجا کاهش بار شرکت ها و امکان نظارت فعالانه‌تر، گزارشگری بهتر ، نظارت و انطباق کلی طرف تنظیم‌کننده است. این به معنای کاهش هزینه در طول زمان و تخصیص بهتر منابع نظارتی است.

به‌عنوان مثال نظارت، با توجه به جنبه های مختلف پولشویی ، سو استفاده از بازار (market abuse) و معاملات خودی(insider trading) یکی دیگر از موضوعات داغ ساپ‌تک است. با پیشرفت در تجزیه و تحلیل داده های بزرگ، تنظیم کننده‌ها می‌توانند مقدار زیادی از داده‌های ساختاریافته و غیرساختاری را مشاهده کنند، که می‌تواند بینش جدیدی ایجاد کند و از تصمیم‌گیری آگاهانه‌تری پشتیبانی کند.

تفاوت رگ‌تک با ساپ‌تک

رگ‌تک و ساپ‌تک ماهیت مشابهی دارند. با این حال، تفاوت اساسی آن‌ها در این است که رگ‌تک‌ها عموما نیاز موسسات، شرکت‌ها و بانک‌ها را برطرف می‌کند؛ به این معنی که تعامل شرکتها با تنظیم‌گران را اصلاح و تسهیل می‌نمایند. ساپ‌تک اما، متمرکز بر ناظران است؛ تا در فضای دائما در حال رشد کسب‌وکار، نظارت چابکی بر اجرای قوانین داشته‌باشند که لازمه فضای فعلی نوآوری کسب‌وکار در قرن جدید می‌باشد. فن‌آوری‌های نوآورانه را می‌توان در مراحل شکل‌گیری به دستورالعمل‌های جدید متصل کرد تا تأثیر بالقوه توصیه‌های تنظیم‌گرانه را ارزیابی کند.

وضعیت رگ‌تک و ساپ‌تک در دنیا
وضعیت رگ‌تک و ساپ‌تک در دنیا

گاوتک چیست؟

گاوتکرویکرد کلی دولت برای نوسازی بخش خدمات عمومی است که آن را ساده، قابل دسترس و کارآمد خواهد کرد. غایت اصلی گاوتک استفاده از فناوری برای تغییر بخش عمومی، ارائه بهتر خدمات به شهروندان و کسب وکارها، افزایش کارایی، شفافیت و پاسخگویی می‌باشد.  برای مثال ArchiveSocial شرکتی در حوزه فناوری دولتی است که با ارائه راه‌حل بایگانی در شبکه‌های اجتماعی برای انطباق کسب وکار و محافظت قانونی در شرکت ها فعالیت می کند.

Picture4

مالکیت فکری

مالکیت فکری، به ابداعات و دستاوردهای ذهنی اشاره دارد. اختراعات، آثار ادبی و هنری، نمادها، نام و تصاویر مورد استفاده در تجارت و به‌طور خلاصه، تمامی داراییهای نامشهودی که با استفاده از قدرت فکر و ذهن انسان پدید آمده است را میتوان در قالب داراییهای فکری تعریف نمود. مالکیت فکری، بنا به تقسیم‌بندی سازمان جهانی مالکیت فکری «WIPO» ، به دو دسته اصلی تقسیم میشود:

  • مالکیت صنعتی، شامل پتنتها، نشانها و علائم تجاری، طراحیهای صنعتی و نشانهای جغرافیایی؛
  • کپی‌رایت آثار ادبی (مانند رمان، شعر و نمایشنامه)، فیلم، موسیقی، آثار هنری (مانند نقشه‌ها، نقاشیها، عکسها و مجسمه‌ها) و همچنین طراحیهای معماری.

با این تعریف، مشخص میشود که مالکیت فکری نیز مانند سایر انواع مالکیت، دارای قابلیت ارزش افزایی است. اما چگونه میتوان به منافع و مزایای مالکیت فکری دست یافت، از آن محافظت نمود و حتی آنها را به دیگران انتقال داد؟ اینجاست که مفهوم حقوق مالکیت فکری یا «Intellectual Property Rights-IPR» به کمک می‌آید.

حقوق مالکیت فکری، مشابه با هر حق مالکیت دیگری، به صاحبانش، اعم از مخترع یا صاحب‌امتیاز یک پتنت، مالک یک نشان تجاری، نویسنده یا شاعر یک اثر ادبی و یا مالک یک طرح صنعتی متمایز، کمک می‌کند تا از نتایج و منافع کار خود و سرمایه‌گذاری‌های انجام گرفته در راستای خلق و توسعه آن، بهره‌مند شده و مانع از سوء استفاده‌های احتمالی دیگران شوند.

مالکیت فکری، پدیده‌ای بسیار حیاتی برای کسب‌وکارهای امروزی محسوب می‌شود که در عین حال، رفاه و پیشرفت بشریت نیز به آن وابسته است. صاحب‌نظران و متخصصین حوزه مالکیت فکری، برای اهمیت ترویج و اشاعه این مهم، چند دلیل کلیدی را ذکر میکنند:

  • پیشرفت جوامع و رفاه عمومی، منوط به توانمندی و قابلیت خلق و توسعه ابداعات فناورانه و آثار فرهنگی است که ارتباطی مستقیم با مالکیت فکری دارد .
  • حمایت و حفاظت قانونی از آثار و ابداعات جدید، موجب افزایش سرمایه‌گذاری‌ها با هدف نوآوری بیشتر خواهد شد .
  • ارتقاء و حمایت از مالکیت فکری، موجب رشد اقتصادی، ایجاد شغل و صنایع جدید و افزایش کیفیت زندگی می‌گردد .

مالکیت فکری در یوتیوب

در عصر جدید، ظهور رسانه‌های پرمخاطبی چون یوتیوب، فیسبوک، اینستاگرام و …، مسئله حفاظت از مالکیت فکری را با چالشهای جدیدی رو‌به‌رو کرده است. هر یک از این رسانه‌ها، در مواردی بدلیل عدم تلاش برای رعایت حقوق مالکیت فکری با جریمه‌های سنگینی روبه‌رو شده اند؛ بنابراین، عجیب نیست که اقدامات قابل توجهی نیز توسط چنین رسانه‌هایی در راستای تضمین نشر قانونی محتوا، انجام شده باشد. برای مثال، سامانه مدیریت حقوق مالکیت فکری یوتیوب از سه بخش کلی تشکیل شده است:

  1. سیستم مدیریت حقوق یوتیوب، که در هنگام بارگزاری یک ویدئو وظیفه شناسایی صاحب (صاحبان) اصلی آن را بر عهده دارد. این سیستم، مشی کلی حفاظت از حقوق صاحبان آثار را تبیین کرده و از آن جهت حفظ منافع صاحبان آثار بهره می‌جوید.
  2. سامانه‌ Content ID، که به طور هوشمند محتوای منتشر شده را از نظر محتوایی مورد ارزیابی قرار می‌دهد و در صورت وجود تشابه غیر مجاز، خط‌مشی قواعد تعریف شده را برای ویدیوی مورد نظر اعمال می‌کند.
  3. ویدئوهای یوتیوب، که نمایشی عمومی از دارایی فکری کاربران است که در سایتcom در دسترس کاربران است.

هر دارایی فکری (خواه ویدئو باشد، خواه موسیقی و …) که بر روی یوتیوب بارگزاری می‌شود، دارای سه نماینده در هر یک از سه بخش فوق‌الذکر خواهد بود. فرض کنید که کسی یک ویدئو از شعبده‌بازی خویش بر روی یوتیوب بارگزاری می‌کند. نماینده این محتوا در سیستم مدیریت حقوق، “دارایی سرمایه‌ای[1]” است در حالی که نماینده آن در بخش Content ID، مرجع نام دارد که با سایر محتوا‌ها مقایسه می‌شود. در نهایت، نماینده محتوای بارگزاری شده در ویدئوهای یوتیوب، یک فایل ویدئویی قابل مشاهده توسط همگان می‌باشد.

دارندگان حق کپی رایت در یوتیوب می‌توانند با به‌کارگیری رگ‌تک و با استفاده از سیستمی به نام “content ID”، محتوای خود را به راحتی شناسایی و مدیریت کنند. محتوای ویدئویی بارگذاری شده جدید در یوتیوب، در برابر پایگاه داده‌ای از محتوای موجود ارزیابی خواهد شد.

صاحبان دارایی فکری از نوع “موسیقی ، فیلم ، نمایش تلویزیونی ، بازی های ویدیویی و سایر مواد محافظت شده” در یوتیوب، می‌توانند از ابزار شناسه محتوا برای شناسایی مطابقت خودکار محتوا استفاده کنند. در موارد تطبیق، مالک تصمیم می‌گیرد که یا تبلیغاتی را در آن ویدیو قرار دهد و کسب درآمد کند،  یا با ضبط اطلاعات مربوط به مخاطبان، آن‌ها را ردیابی کند و یا تصمیم به حذف محتوای انتشار یافته بگیرد.

شناسه محتوا با استفاده از تکنولوژی و قانون‌های تنظیم‌گر مربوطه به صاحبان ویدیو برای شناسایی و استفاده از حقوق خود کمک می‌کند. در حوزه موسیقی نیز فناوری ACR به حفظ مالکیت فکری فعالان این حوزه کمک می‌کند. در نوشته‌ی بعد با توضیح این فناوری و یک شرکت فعال در این حوزه به نام Audible magic به دیگر موارد استفاده از رگ‌تک اشاره می‌کنیم.

Picture۵

فین‌تک چیست؟ و چشم‌انداز آن چیست؟

رگ‌تک یکی از زیرمجموعه‌های فین‌تک است که امکان رعایت الزامات قانونی را برای شرکت های خدماتی فراهم می کند. استفاده از فناوری رگ‌تک مزایای ویژه ای را برای این دسته از شرکت ها به همراه دارد که از جمله آنها می توان به صرفه جویی در هزینه ها، کاهش ریسک های قانونی و مالی، افزایش سرعت ارائه خدمات و افزایش قدرت انعطاف پذیری در بلند مدت اشاره کرد.

فناوری مالی یا فین‌تک چیست؟

فین تک به معنای “کاربرد نوآورانه فناوری در خدمات مالی” می باشد. فین تک با استفاده از نرم افزارها و الگوریتم های تخصصی که در کامپیوتر و تلفن همراه هستند، به شرکت‌ها، صاحبان مشاغل و مصرف کنندگان کمک می‌کند تا به صورت بهینه تری به مدیریت خدمات مالی و فرآیندهای آن بپردازند.

قرن بیست و یکم نقطه آغاز ظهور و بروز فناوری فین تک در جهان می باشد. پیشتر، فناوری فین تک به صورت انحصاری تنها در حوزه موسسات بزرگ مقیاس بکار گرفته می شد. با بروز تغییرات در دیدگاه ها و فرآیندها و حرکت به سوی ارائه خدمات بر پایه مشتری‌مداری و همچنین امکان ارائه خدمات فناورانه، اقبال به فین‌تک منجر به رشد و ترقی این پدیده در طول تاریخ گردید. به گونه ای که هم اکنون این پدیده صنایع مختلفی از جمله آموزش، بانكداری خرده فروشی، جمع آوری سرمایه غیرانتفاعی و مدیریت سرمایه گذاری را در بر گرفته است.

چشم انداز فین تک

برخی از فعال ترین زمینه های نوآوری فین تک، شامل موارد زیر می باشد:

  1. ارز رمزنگاری شده و پول نقد دیجیتال
  2. فناوری بلاکچین
  3. قراردادهای هوشمند:این نوآوری با استفاده از تکنولوژی‌ها و الگوریتم‌های رایانه ای (غالباً با استفاده از بلاک چین) قراردادهای خریداران و فروشندگان را به طور خودکار اجرا می کند.
  4. بانک‌داری بازمفهومی است که به زنجیره بلوکی متکی بوده و بر این استدلال استوار است که اشخاص ثالث باید به داده های بانکی دسترسی داشته و با استفاده از برنامه هایی نوآور، اتصال یکپارچه میان موسسات مالی و ارائه دهندگان شخص ثالث به یکدیگر تامین گردد.
  5. فناوری‌های بیمه‌ای:هدف اصلی این نوآوری استفاده از فناوری به منظور تسهیل فرآیندهای صنعت بیمه می باشد.
  6. رگ‌تک:هدف اصلی این نوآوری کمک به شرکت های خدمات مالی به منظور انطباق هر چه بیشتر با قوانین حوزه صنعت می باشد. از جمله سایر مزایای این نوآوری در حوزه مالی می توان به مبارزه با کلاه برداری و پولشویی به وسیله پروتکل های خاص اشاره کرد.
  7. مشاوره رباتیکمشاوران رباتی از الگوریتم های خاصی به منظور ارائه خدمات مشاوره ای خودکار و بلادرنگ در زمینه سرمایه گذاری مالی به مشتریان خود، استفاده می کنند. شاخصه اصلی این نوآوری حداقل مداخله انسان در ارائه خدمات مشاوره ای می باشد.
  8. Unbanked/underbanked: هدف اصلی این نوآوری خدمت رسانی به افراد محروم یا کم درآمد جامعه می باشد که در طول زمان توسط بانک های سنتی یا شرکت های اصلی خدمات مالی نادیده گرفته شده اند.
  9. امنیت سایبری:هدف اصلی امنیت سایبری …. می باشد. با توجه به گسترش جرایم اینترنتی و امکان ذخیره سازی داده ها توسط افراد مختلف، مفهوم امنیت سایبری و فین‌تک با یکدیگر گره خورده اند.

مشاهده ویدئو (فین‌تک چیست؟ کاربران آن چه کسانی هستند؟)

تنظیم‌گری و فین تک

یکی از مهمترین حوزه هایی که اصول تنظیم گرایانه در آن از اهمیت قابل توجهی برخوردار است، حوزه خدمات مالی است. چراکه به هنگام تلفیق فناوری در فرآیندهای خدمات مالی، مشکلات نظارتی شرکت‌های فعال در این زمینه چند برابر گردیده و در نتیجه رعایت اصول تنظیم گرایانه در آنها، به عنوان یکی از مهمترین نگرانی های دولت‌ها پدیدار شد. این مشکلات به صورت کلی یا تابعی از فناوری بوده و یا ناشی از عدم انطباق کامل سازوکارهای حوزه صنعت بر حوزه فناوری می باشد. به عنوان مثال، اتوماسیون سازی فرآیندها و دیجیتالیزه شدن داده ها، شرکت های فین‌تک را در برابر حمله هکرها آسیب پذیر کرده است. در این رابطه می توان به تجربیات مرتبط با هک شدن شرکت های کارت اعتباری و بانک ها اشاره کرد که بیانگر سهولت دسترسی بازیگران پرخطر به سیستم ها و ایجاد صدمات جبران ناپذیر می باشد.

در چنین شرایطی مهمترین نگرانی مصرف کنندگان مربوط به ریسک سوء استفاده از اطلاعات شخصی و داده های مهم مالی و همچنین چگونگی پذیرش مسئولیت چنین حملاتی می باشد.

با این وجود به دلیل تنوع بالای خدمات قابل ارائه توسط فناوری های فین تک و صنایع مختلفی که در آنها فعالیت می کنند، تهیه یک رویکرد واحد و جامع برای حل این مشکلات دشوار است. به منظور حل این مشکلات در بیشتر موارد، دولت ها از مقررات سنتی که در دسترس داشته اند استفاده کرده و در برخی موارد، این مقررات را با اصول حاکم بر نوآوری های فین تک انطباق داده اند. در این ارتباط به عنوان مثال می توان به ابتکارات سندباکس‌ اشاره کرد که در واقع سازوکارهایی برای آزمودن رویکردهای جدید در یک محیط کم خطر بوده و به منظور ارزیابی پیامدهای فناوری در حوزه های مالی ایجاد شده اند. تصویب مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها نیز می تواند به عنوان مثال دیگری از انطباق قوانین با نوآوری های فین تک مطرح گردد که در واقع چارچوبی برای جمع‌آوری و استفاده از داده‌های شخصی در اتحادیه بوده و هدف اصلی آن محدود کردن میزان داده‌های شخصی موجود در بانک‌ها است.

در ادامه درباره مقررات عمومی حفاظت از داده، جزییات آن، و ارتباط آن با حوزه رگ‌تک می‌پردازیم.

Picture8

رسانه های نوین و چالش واکنش سریع

یکی از مهم­ترین درس­هایی که انقلاب صنعتی اول به ما می­ آموزد، این است که تحولات فناورانه، نیازمند تحول در الگوهای حکمرانی است. سیاستمداران، در پاسخ به چالش­های جدید آهسته عمل می­کنند. آنها سعی می­کنند قدرت را متمرکز کرده و روش­های ­ قدیمی­تر و شناخته شده­تر کنترل را دنبال کنند؛ اما فناوری تغییرات را لاجرم با سرعت غیرقابل­مهار ادامه می­دهد و نظم مرسوم توافقات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را  بازآرایی می­کند. این امر نه­تنها برای انقلاب صنعتی اول، بلکه برای اکنون ما نیز صدق می­کند. بنابراین، انقلاب فناورانه، به نظریه جدیدی از حکمرانی نیاز دارد. در  مقابل این پیش­زمینه، تعداد بسیار کمی از سیاستمداران می­توانند در مورد چگونگی استفاده از فناوری برای بهتر شدن جامعه صحبت کنند. بحث در خصوص اینکه دولت خیلی بزرگ باشد یا خیلی کوچک باشد، یک بحث قدیمی است. سوال این است که آیا دولت مدرن، به اندازه کافی چابک است تا بتواند نوآوری، رقابت و شکوفایی گسترده­ای را در اقتصاد جدید تقویت کند. برای رسیدن به این هدف، دولت‌ها باید خود را پیرامون تکنولوژی‌های جدید، فرهنگ‌ها و مدل‌های عملیاتی که در حال حاضر به صورت ارگانیک در حال تکامل هستند، مجددا ساماندهی کنند.امروزه جوامع بشری به دنبال افزایش استقلال، آزادی عمل و دستیابی به‌سطح بیشتری از امکانات توام با حفظ منافع خود هستند، همین امر نهادهای اداره‌کننده جامعه را در مقابل حجم زیادی از مسئولیت‌ها و کنش‌ها و انتظارات ناشی از تعاملات و روابط قرار می‌دهد؛ در سال‌های اخیر شاهد ظهور فناوری‌هایی هستیم که تاثیرات بسزایی در جامعه و کارکردهای آن برجای گذاشته است. تعامل و ایجاد ارتباطات بر پایه شبکه‌ها و داده‌ها، استفاده از بسترهای رسانه‌ای دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی، هوش مصنوعی، بلاک‌چین و… از جمله فناوری‌های نوظهوری هستند که سبب ایجاد تغییراتی از جنس نظمِ ­نوین در زندگی بشر شده است. با این همه، این موضوع که ساختارهای اداره‌کننده جامعه در مواجهه با فناوری‌های نوظهور چگونه باید نقش‌آفرینی کنند تا منفعت عمومی تضمین شود، در سال‌های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. تنظیم‌گری مفهومی است که ابتدا در ادبیات علوم اقتصادی معرفی شد، رفته رفته در تمامی حوزه‌های پژوهشی علوم انسانی گسترش یافت و امروزه به یکی از مهم‌ترین نقش­های دولت­ها بدل شده است. از دیرباز، دولت‌ها در مواجهه با تقابلات انتفاع‌رسانی میان منفعت عمومی و منافع شخصی، در ساختارهای خدماتی و اقتصادی خصوصی به دنبال راهکارهایی نوآورانه بوده‌اند. برنامه‌ریزی و تلاش دولت‌ها برای حفظ و ارتقا منفعت عمومی به کمک طراحی سیاست‌های مداخله‌گرانه و وضع مقررات را می‌توان به‌عنوان تعریفی کلی از تنظیم‌گری مدنظر قرار داد. در حقیقت رفتار تنظیم‌گرانه ترکیبی از سیاست‌ها و قوانین است که با هدف حفظ نفع عمومی در مقابل فعالیت‌های خصوصی مانند فعالیت‌های صنعتی و تجاری از جانب دولت یا نمایندگان دولتی اجرا(انجام) می‌شود. عموما، طراحی و اجرای سیاست‌های تنظیم­گرانه از طریق نهاد‌های ذیل دولت پیاده‌سازی می‌شود. در عصر حاضر، نظر به سرعت رشد چشمگیر فناوری‌های نوین اطلاعاتی و ارتباطی، دولت‌ها همواره با چالش‌هایی در حوزه تنظیم‌گری مواجه بوده و هستند، نظارت بر آنچه در عصر کلان­داده در شبکه­های اجتماعی می­گذرد و تنظیم‌گری هوشمند و چابک متناسب با هر سرعت و پویایی وقایع در عصر دیجیتال از جمله این چالش‌هاست. دولت ها در مواجهه با چالش‌های عنوان شده، معمولا با توجه به ظرفیت‌های موجود اقدام به وضع مقررات جدید و افزایش شبکه‌های نظارتی می‌کنند. اما پاسخ به این سوال نیز حائز اهمیت است؛ با نگاه به ظهور فناوری‌های جدید و پیامدهای گسترده اجتماعی آن‌ها، این پرسش مطرح می­شود که آیا رویکردهای سابق دولت‌ها برای تنظیم‌گری(معنای طراحی، وضع قوانین و پیاده‌سازی و نظارت پسینی)، همچنان بهترین مسیر است؟ همانطور که برای مقابله با یک ساختار مخرب و منفی، طراحی ساختاری قوی‌تر لازم است، دولت‌ها در حوزه تنظیم‌گری نیز برای صیانت از منفعت عمومی در مواجهه با فناوری‌های نوظهور نیازمند ابزارهای تنظیم‌گری مبتنی بر فناوری هستند؛ توگویی عصرجدید نیازمند خط­مشی­هایی است که به زبان فناوری بیان و اجرا می­شوند.

اکنون، بخش غیرقابل­انکاری از اقتصاد دیجیتال در سیطره رسانه­ های نوین و پلتفرم­های دیجیتال صوت و تصویر قرار گرفته است؛ مسلما به همان اندازه که اکنون اینترنت و شبکه­های اجتماعی به عنوان یک رسانه­ تاثیرگذار و فراگیر، از سوی حاکمیت ملی به مثابه تهدید یا تخریب تلقی می­شود، رادیو نیز در اوان معرفی عمومی، چنین ارزیابی می­شد؛ زمانی که پانصد سال پیش، انقلابی در صنعت چاپ رخ داد، نیز موجب واکنش از سوی حاکمیت شد. حتی زمانی که کبوترهای خانگی یک فناوری اولیه برای حمل یک پیام بودند، نمونه­هایی از واکنش­ها و کنترل­ها وجود داشته است! بنابراین، در طول تاریخ، هر شیوه جمع­آوری یا انتقال اطلاعات جدید، موجب واکنش خاص خود از سوی حاکمیت شده است. دست بر قضا، دامنه اثرگذاری این رسانه‌ها در دورانی که جهان با ­همه­گیری کرونا دست و پنجه نرم می­کند به مراتب بیشتر شده است. اقبال به استفاده از آموزش‌های الکترونیکی، استفاده از اکران‌های آنلاین سینمایی و پخش فیلم و سریال‌های نمایش خانگی بر بستر پلتفرم­های رسانه‌ای دیجیتال مثال‌هایی هستند که همگی ما کم و بیش با آن‌ها برخورد داشتیم. نظر به اینکه در کشور ما نیز استفاده از پلتفرم­های رسانه‌ای دیجیتالی در حال رشد است و افراد در سنین مختلف و با مقاصد مختلف را در بر می‌گیرد، اهمیت و لزوم تنظیم‌گری در فضای رسانه‌های صوت و تصویر بیش از پیش مطرح می‌شود. تجربیات کشورهای دیگر در حوزه تنظیم‌گری رسانه‌ای نشان می‌دهد که نهادهای تنظیم‌گر هنگام مواجهه با چالش‌ها، اگر ابتکار عملی متناسب با شرایط از خود نشان ندهند، قطعا دچار مشکلاتی خواهند شد که در تعارض با حفظ منافع عمومی است. برای مثال در جریان تیراندازی در دو مسجد، در کشور نیوزلند فرد ضارب با استفاده از سرویس پخش آنلاین فیس‌بوک تصاویر حمله به این دو مسجد و تیراندازی به افراد حاضر را بصورت برخط به اشتراک گذاشت. این موضوع سبب واکنش‌های بسیاری در سراسر دنیا شد. فیس‌بوک پس از وقوع این اتفاق و اعمال فشارهای اجتماعی و دولتی، اعلام کرد که برای جلوگیری از اشاعه خشونت در فضای مجازی، با سرمایه‌گذاری در بخش تحقیق و توسعه و همکاری با واحدهای تحقیقاتی در دانشگاه‌ها، تکنیک‌های شناسایی ناهنجاری‌های رفتاری را در پخش آنلاین توسعه می‌دهد و در همین راستا بزودی سیاستی را اجرا می‌کند که به صورت بهنگام نسبت به پخش‌ آنلاین صحنه‌های حاوی خشونت جلوگیری کرد. بر این اساس، نهادهای تنظیم‌گر در جستجوی اقدامات اثرگذارتر به مدد مجهزشدن به ابزارهای فناورانه هستند؛ ابزارهایی که گاها به اندازه چندین مصوبه و لایحه تنظیم­گرانه موثر می­افتند.  در این راستا و به منظور تسهیل گذار به رویکردهای نوین تنظیم­گری در جهان، سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی(ساترا)  به عنوان نهاد تنظیم‌گر رسانه­های نوین در کشور، به دنبال تدارک برگزاری رویدادی با عنوان فناوری‌های تنظیم‌یار است تا با استفاده از ایجاد پیوند میان مسائل مربوط به حوزه تنظیم‌گری رسانه­های برخط و اتکا بر ظرفیت نخبگان و شرکت‌های دانش‌بنیان بومی بتواند به کمک این راه­حل­های فناورانه در مسیر  هوشمندسازی مداخلات سیاستی و اهتمام نسبت به حفظ و صیانت از منافع عمومی شهروندان گام بردارد.

Picture6

مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها؛ رگ‌تک

مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها چیست؟

مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها (GDPR) یکی از چالش برانگیزترین اقدامات نظارتی می باشد که تصویب آن منجر به تغییر قوانین حاکم بر حفاظت از داده‌ها و مسائل مربوط به حریم خصوصی در اتحادیه اروپا و فراتر از آن گردید. به طور کلی GDPR به مدیریت گسترده داده، ارزیابی مجدد موقعیت‌های ریسک، میزان رشد و پیشرفت رویه‌ها، میزان سازگاری سیستم‌ها به طور پیش‌فرض، و همچنین تعیین میزان انطباق داده ها با اصول حفاظت از داده ها می‌پردازد.

با این وجود قوانین GDPR و بسیاری از مقررات جدید دیگر، فشار وارد بر موسسات مالی را افزایش داده‌اند. چراکه چگونگی انطباق هزینه‌ها و منابع با این قوانین به عنوان مشکل جدیدی برای تجارت تبدیل شده اند که دیگر نمی‌توان با روش‌های سنتی به حل آنها پرداخت. در این میان مفاهیم مرتبط با نوآوری های رگ‌تک موضوعیت پیدا می کنند. کاربرد این نوآوری ها به توانمندسازی بنگاه های صنعتی و شرکت های مالی به منظور انطباق با اصول و برخورداری از مزایای قوانین GDPR مرتبط می‌شود. به عبارت دیگر نوآوری های رگ‌تک فرصت های جدیدی برای سازمان‌ها ایجاد می‌کنند تا ضمن ایجاد ارزش افزوده برای آن‌ها، منجر به تسهیل فرآیند انطباق‌پذیری با قانون می‌شود.

بطور کلی قوانین حوزه GDPR به جهت صیانت از داده‌ها در تمامی مراحل جمع آوری، پردازش، ذخیره‌سازی، به‌روزرسانی، انتقال، بایگانی، پاک شدن داده‌ها و … تدوین شده است. به همین دلیل می توان گفت که کلیه عملکردهای داده از بدو تولید تا زمان حذف کامل آنها، تحت تأثیر قوانین GDPR قرار دارند. اصول اساسی راهنمای تنظیم مقررات عبارتند از:

  • قانونمندی، عدالت و شفافیت
  • محدودیت اهداف
  • دوره‌های معین و محدود ذخیره سازی
  • کیفیت داده
  • به حداقل رساندن داده‌ها
  • مسئوليت پذیری
  • امنیت اطلاعات
  • محافظت از داده ها به وسیله فرایندهای طراحی شده و پیش فرض
  • مبانی قانونی پردازش داده
  • اصول و قوانین انتقال داده
شکل1: اصول اساسی راهنمای تنظیم مقررات

 

به منظور ایجاد انطباق در میان سازوکار جاری شرکت ها با قوانینGDPR ، شرکت‌ها باید اطلاعات شفافی در ارتباط با محل ذخیره‌سازی داده‌های شخصی، روابط و ارتباط میان ذخیره‌سازی داده‌های مختلف، افرادی که داده را پردازش می‌کنند و افرادی که از داده استفاده می‌کنند، ارائه دهند. در تمامی این زمینه ها نیز، رعایت اصول مربوط به انتقال، ذخیره سازی و حفظ کیفیت داده ها ضروری می باشد.

اجرای دقیق

یکی از یافته‌های کلیدی به هنگام بررسی فرآیند قانون‌گذاری از سال های گذشته تا کنون حاکی از آن است که ادعای صیانت از داده‌ها و رعایت اصول مربوط به آنها در گذشته نسبتاً ضعیف بوده است. این در حالی است که طبق قوانین GDPR، مسئولیت‌ صیانت از داده ها به طور مستقیم متوجه مدیران رده بالا و مسئولین ارشد محافظت از داده‌ها بوده است. در صورت نادیده گرفتن و سهل انگاری در رعایت اصول و قوانین مربوطه، مجازات‌های ویژه‌ای برای آنها در نظر می‌گرفتند. طبق آنچه که توسط اتحادیه اروپا اذعان شده، این مجازات ها به طور اعم می تواند در قالب جریمه های مالی و یا مبنای گسترده ادعاها در نظر گرفته شود.

جریمه‌های مالی

در سال های اخیر احتمال اینکه شرکت‌ها، در صورت عدم رعایت قوانین GDPR محکوم به پرداخت جریمه های مالی گردند به شدت افزایش یافته است. این جریمه ها می‌تواند تا سقف 20 میلیون یورو و یا به میزان 4٪ از گردش مالی سالیانه مجرم در نظر گرفته شود. با این حال طبق قوانین GDPR، در صورتی که ثابت شود تلاش‌های مربوط به صیانت از داده‌ها توسط شرکت کاملاً مشهود، سازنده و فعال بوده است، جریمه‌ها به میزان کمتری اعمال خواهند شد. ذکر این نکته حائز اهمیت است که مسئولیت اثبات انطباق فرآیندهای شرکت با اصول GDPR  کاملاً به عهده مسئول كنترل داده های شرکت می باشد. بدین ترتیب یکی از مهمترین وظایف مسئول کنترل‌کننده داده این است که یک چارچوب قراردادی مناسب با سایر ارائه دهندگان خدمات ایجاد کند تا در صورت بروز هر نوع عدم تطابق با اصول GDPR مسئول بروز این ناهماهنگی مشخص گردد.

مبنای گسترده ادعاها

همراه با بار اثبات معکوس که اکنون بر عهده تأمین‌کننده است، کاربرد ادعاها نیز گسترش یافته است. بدین ترتیب هر کنترل کننده و پردازنده می‌تواند در صورت خسارت مسئول شناخته شود. دامنه این پاسخگویی کل خسارت را در بر میگیرد. اگر پردازنده‌های متعددی درگیر ادعایی شوند، شخصی که خسارت را به طور کامل جبران کرده است، می تواند پردازنده‌های دیگر را برای جبران خسارت مطالبه کند. کنترل کننده‌های داده و پردازنده‌های داده باید به آمادگی لازم به منظور پیگیری اصول GDPR دست یابند.

نتیجه‌گیری

رگ‌تک با استفاده از یک چارچوب جامع، که داده‌ها را به رویه‌ها، سیستم‌ها و مقررات مربوط می‌کند، می تواند فرآیند مدیریت داده‌های شخصی را تسهیل‌گری کند. به عبارت دیگر رگ‌تک نشان می‌دهد که چگونه نوآوری، در قالب فناوری می تواند منجر به کاهش قابل توجه و کنترل موثر پیچیدگی، ساده سازی روند مدیریت داده‌ها، کاهش هزینه های اجرایی و همچنین کاهش ریسک فرآیندها گردد. از جمله مزایای بهره گیری از این نوآوری می توان به افزایش شفافیت، اطمینان، اعتماد، بهبود عملکرد و افزایش مزیت های رقابتی سازمان ها اشاره کرد. در نتیجه می توان چنین اذعان نمود که GDPR یکی از چالش برانگیزترین اقدامات نظارتی اخیر است که اگر به شیوه صحیح و اصولی اجرا گردد می تواند فرصت های بی شماری را برای جلب اعتماد مشتریان و ایجاد مزیت های رقابتی ویژه در زمینه‌های متنوع ایجاد کند.

فناوری در خدمت تنظیم گری؛ ظهور فناوری های تنظیم یار

نهادهای تنظیم­گر در سراسر جهان به طور معمول با مشکلات اساسی مشابهی روبرو هستند: آن­ها منابع کافی در اختیار ندارند؛ فرآیندهای پیچیده داخلی به میزان کار آن­ها می­افزاید، در حالی که فشارهای خارجی احساس اضطرار را برای انجام کار در کمترین زمان ایجاد می­کند. از جمله چالش­هایی که بسیاری از تنظیم­گران با آن روبرو هستند عبارتند از: کمبود نیروی کار، کارهای ناتمام و انباشته، مجوزها و اجازه مطالبات، منطق مقررات، و کاهش هزینه­های انطباق. در چنین شرایطی، فناوری­ها می­توانند به تنظیم­گران كمك كنند تا «كار سخت» را خودکارسازی كرده و تصمیمات سریع­تر و دقیق­تری بگیرند. در حقیقت، هم تنظیم­گران و هم تنظیم­شوندگان، می­توانند از فناوری­ها برای مواجه شدن موثّر با فرآیندهای پیچیده­ی مربوط به انطباق بهره­مند شوند.

رگ­تک مدیریت فرآیندهای نظارتی به کمک فناوری است که اگرچه تاکنون عمدتا در صنعت مالی به­کار گرفته شده است؛ با این حال، قابل تعمیم به سایر بخش­ها و فرایندهای نظارتی است. صنایع غیر مالی نیز ملزم به رعایت تعهدات مربوط به انطباق با مقرراتی مانند مقررات زیست محیطی، مقررات عادی، قوانین کار و … می­باشند. بنابراین، در بخش­های غیر مالی نیز هرگاه نظارت همچون نظارت بر انطباق در بخش­ها و موسسات مالی، یک کار پر زحمت و پرهزینه باشد، رگ­تک می­تواند راه­حل­هایی کارآمد و مقرون به صرفه برای انطباق با قوانین و مقررات ارائه دهد.

در سال 2018، سازمان تنظیم مقررات ارتباطات راه دور هند (TRAI) پیش­نویس آیین­نامه­ای با عنوان «تنظیم­مقررات اولویت­های مشتری در ارتباطات تجاری از راه دور» را برای رفع مشکل ارتباطات تجاری ناخواسته منتشر کرد. در این آیین نامه، اتّخاذ فناوری­های توزیع شده (یا بلاک­چین)، به عنوان یک رگ­تک برای اجرای انطباق نظارتی در کنار فراهم آوردن فضا برای ظهور و بروز نوآوری­های جدید در بازار از قبل پیش­بینی شده است. تنظیم­کننده همچنین اشاره کرده است که به نظر می­رسد این اولین نمونه در جهان است که از این فناوری در این مقیاس و در بخش ارتباط راه دور استفاده می­کند.

مدل­های تجاری در عصر دیجیتال، اغلب از ترکیبی از فناوری­ها و ابزارهای تجاری استفاده می­کنند تا روش­های کاملاً جدیدی برای ارائه محصولات و خدمات خود ارائه کنند. در این­جا سه حوزه قابل مشاهده وجود دارد که عبارتند از افزایش بهره­وری داخلی؛ بهبود اثربخشی نظارتی و کاهش بار انطباق تجاری. در هر کدام از این حوزه­ها، تنظیم­گران می­توانند از همان ابزار و فناوری­ها برای دستیابی به دستاوردهای چشمگیر استفاده کنند. در ادامه، به هر یک از این حوزه ها و نمونه­هایی از کاربرد ابزارهای تجاری و فناورانه در هر حوزه خواهیم پرداخت.

 

 

(الف) افزایش بهره­وری داخلی

  • خودکارسازی فعالیت­های دستییکی از چالش­های عمده تنظیم­­گران، پردازش مقادیر زیادی اسناد کاغذی و انجام کارهای تکراری و فشرده است. چگونه می­توان بدون اتلاف بودجه، این­گونه کارها را به سرعت و کارآمدتر انجام داد؟ نهادهای دولتی برای کوتاه کردن زمان انتظار و آزاد کردن وقت کارکنان برای رسیدگی به موارد پیچیده­تر، از فناوری­هایی مانند HDP استفاده کرده­اند.

به عنوان نمونه، مركز ارزيابي و تحقيقات دارويي سازمان غذا و دارو (CDER) در ارزیابی فرآيند تولید و جایگزینی محصولات دارویی از RPA استفاده مي­كند. این خودکارسازی، زمان پردازش برنامه را 93 درصد کاهش داده، 5 هزار و 200 ساعت کار دستی را از بین برده و سالانه 500000 دلار صرفه­جویی اقتصادی به دنبال داشته است. به طور مشابه، سازمان درآمد و گمرک انگلستان خسته کننده­ترین جنبه­ی کاری مرکز تماس خود، یعنی بخشی که شماره پرونده­ها را باز می­کند، را خودکارسازی کرده است،. این آژانس از RPA برای ایجاد یک داشبورد برای بیش از 7،500 مشاور مرکز تماس خود استفاده کرده است که به طور خودکار پرونده­های مربوطه را هنگام پاسخ دادن به تلفن، روی صفحه نمایش باز کرده و به نمایش می­گذارند. این سازمان تخمین زده است که با این بهینه­سازی، زمان بررسی­ها و رسیدگی به موضوعات، 40 درصد و هزینه پردازش 80 درصد کاهش یافته است.

  • بهینه­سازی اقدامات بازرسی و اجراچگونه می­توان کسانی که در معرض بالاترین میزان نقض مقررات هستند را پیش بینی کرد و منابع بازرسی و اجرای خود را با کارایی بیشتری به کار گرفت؟

به عنوان نمونه­، منطقه سلامت نوادای جنوبی از اپلیکیشنی استفاده می­کند که از فناوری­های پردازش زبان طبیعی به همراه برچسب جغرافیایی، برای کمک به تشخیص سریع مسمومیت­های غذایی در رستوران­های مختلف از طریق پیام­های منتشر شده توسط کاربران توییتر استفاده می کند. در نمونه دیگر، سازمان آتش نشانی شهر نیویورک (FDNY) که هر ساله می­تواند تنها حدود 50،000 از بیش از 300،000 ساختمان شهر را از نظر خطر آتش سوزی بازرسی کند، سیستمی به نام FireCast ساخته است تا به شناسایی ساختمان­هایی که بیشتر در معرض خطر هستند کمک کند. با استفاده از FireCast، شهر نیویورک در سال 2015، برای اولین بار از سال 1916، در اثر آتش سوزی تلفاتی نداشته است.

همچنین به عنوان نمونه­هایی از کاربرد ابزار تجاری، می توان به جمع سپاری اشاره کرد که در شهر بوستون با کمک شرکت Yelp انجام شد و  نظرات کاربران این شرکت برای اولویت بندی در موضوعات امنیت غذایی مورد استفاده قرار گرفت.

  • تجزیه و تحلیل حجم زیادی از نظرات عمومی: درک کامل نظرات عمومی درباره یک قانون جدید می­تواند مدت زیادی طول بکشد. بنابراین، می­توان بخشی از این فرآیند را به صورت خودکار انجام داد. افراد و سازمان­ها به طور فزاینده­ای از ربات­ها برای ارسال نظرات «جعلی» برای تقویت موقعیت­های خود استفاده می­کنند.

به عنوان نمونه، نهاد تنظیم­گر رسانه در آمریکا(FCC) از تجزیه و تحلیل و هوش مصنوعی برای شناسایی و مبارزه با چنین فعالیت­هایی استفاده می­کند. تنها در یک نمونه، تحلیلگران FCC با استفاده از هوش مصنوعی، صدها هزار نظر دارای ساختار جمله و پاراگراف یکسان را کشف کردند.

(ب) بهبود اثربخشی نظارتی

  • پیش بینی مشکلات و حس­کردن تغییرات ناگهانیچگونه می­توانیم اطمینان حاصل کنیم که وقتی مدل­های تجاری جدید بازارها را مختل و دچار تغییرات عمده می­کنند، ما محافظت شده­ایم؟

به عنوان نمونه، یک تنظیم کننده­ی مالی می­تواند از تجزیه و تحلیل و تکنیک­های متن کاوی، برای تشخیص آن­که کدام فناوری­ها یا محصولات ممکن است پایداری سیستم مالی و اقتصادی را مختل کنند و برای جلوگیری از وقوع آن، چه اقداماتی باید انجام گیرد، استفاده کند.

همچنین به عنوان نمونه­هایی از کاربرد ابزار تجاری، شرکت Good Judgment با همکاری انستیتو Mack درخصوص مدیریت نوآوری رویدادی درباره­ی پیش بینی نوآوری­های حوزه­ی خودرو راه اندازی کردند. هدف از این کار پیش بینی دقیق­تر روندهای خودروهای الکتریکی و خودران بوده است. در این چالش 1530 نفر شرکت کردند و 9500 پیش بینی در این خصوص بدست آمد.

  • مبارزه با کلاهبرداریچگونه می­توان بدون استخدام تعداد زیادی از بازرسان اضافی، تقلب و کلاهبرداری را کاهش داد؟

بسیاری از سازمان­های نظارتی در حال حاضر از تجزیه و تحلیل و هوش مصنوعی برای شناسایی کلاهبرداری استفاده می­کنند. به عنوان مثال، اداره تجارت دانمارک از هوش مصنوعی  برای شناسایی کلاهبرداری و برجسته سازی خطاهای اساسی در صورت­های مالی استفاده می­کند. همچنین هیئت مالیاتی و گمرکی استونی هم­چنین، از تجزیه و تحلیل و کلان­داده­ها برای کشف تقلب استفاده می­کند.

  • بازاندیشی توسعهچگونه می­توان گفتگوی سازنده­تری با اخلالگران در کسب و کار ایجاد کرد؟

استارتاپ­هایی که صنایع مستقر را دچار تغییر و تحول اساسی (اختلال) می­کنند، اعم از تاکسی­ها، هتل­ها یا بانک­ها، غالباً با مدل­های تجاری کاملاً جدیدی وارد بازار ­شوند و معمولاً بدون درخواست مجوز از دولت ورود پیدا می­کنند. عدم شکل گرفتن فضای گفتگو بین مبتکران و تنظیم کننده­ها، اغلب باعث اصطکاک می­شود و می­تواند منجر به محدودیت یا ممنوعیت­های آشکاری شود که ممکن است به نفع مردم نباشد. تنظیم­کنندگان می­توانند از یکسری ابزار و استراتژی برای تسهیل گفتگو و تفاهم بیشتر، بهتر و سریع­تر استفاده کنند. به عنوان مثال، ابزارهای دیجیتالی کانال­های جدیدی را برای تنظیم تعامل با شهروندان و ذینفعان در اختیار تنظیم کننده­ها قرار می­دهند.

  • انطباق با اشارهچگونه می­توان انطباق را بدون تشدید اقدامات نظارتی بیشتر تشویق کرد؟

برای تشویق شهروندان و مشاغل به پیروی از مقررات خاص مانند تمدید مجوزها، برخی از آژانس­های نظارتی از “nudges” استفاده می­کنند، این اشاره­ها شامل تجزیه و تحلیل، هشدار ایمیلی و پیام رسانی متنی در ارتباطات از پیش طراحی شده است.

(ج) کاهش بار انطباق

  • منطقی سازی و ساده سازی مقررات: چگونه می­توان مقررات منسوخ شده یا تکراری را تشخیص داد؟

به عنوان نمونه، مرکز دیلویت با استفاده از متن­کاوی و یادگیری ماشین بیش از 217،000 بخش از آیین نامه فدرال 2017 در ایالات متحده را تجزیه و تحلیل کرده و حدود18000 بخش حاوی متن را پیدا کرده که بسیار شبیه به متن سایر بخش­ها بوده است. این رویکرد نه تنها به كاهش حجم مقررات كمك می­كند بلكه به تنظیم­كنندگان نیز كمك می­كند از تنظیم ناخواسته استانداردهای مختلف در مقررات مختلف جلوگیری كنند.

  • کاهش بار گزارشگریچگونه می­توانیم از داده­ها برای بهتر کردن نتایج نظارتی و کاهش بار گزارشگری استفاده کنیم؟

متأسفانه، داده­های نظارتی فعلی تا حد زیادی بدون اعمال استانداردهای مشترک جمع آوری می­شوند. با اجرای استانداردهای داده و یکپارچه­سازی سیستم­ها در سازمان­ها، تنظیم کننده­ها می­توانند از داده­های مورد نیاز خود برای کاهش بار گزارشگری مشاغل استفاده کنند. استفاده از داده­های جمع آوری شده توسط جمع­آوری­کنندگان خارج سازمانی[6] داده­ها نیز می­تواند به کاهش بار گزارشگری کمک کند.

  • بهبود تجربه دولت به تجارت (G-to-B): چگونه می­توان هزینه­های انطباق برای مشاغل را بدون به خطر انداختن امنیت مصرف کننده کاهش داد؟

با اتخاذ تجربه­ی مشتری (CX)، دولت­ها می­توانند با افزایش نرخ انطباق داوطلبانه، انطباق تجارت را آسان­تر کنند. نیوزیلند چندین سال را صرف استفاده از ابزارهای CX برای کاهش هزینه­های انطباق مشاغل و بهبود تجربه G-to-B نموده است. در تلاش دیگری برای بهبود تجربه مشتری، اداره مالیات استرالیا یک چت بات (ربات سخنگو) به نام الکس ایجاد کرد که از پردازش زبان طبیعی و گفتگو مکالمه برای پاسخ به سؤالات مربوط به مالیات بازدید کنندگان وب سایت استفاده می­کند.

جمع بندی:

با ادامه پیشرفت فناوری، تنظیم­گران با چالش­های فزاینده­ای در توسعه و اجرای قوانین و مقرراتی روبه­رو می­شوند که هدف آن­ها محافظت از شهروندان و اطمینان از بازارهای عادلانه است. با استفاده از ابزارهای تجاری و فناوری مانند مواردی که در این­جا بحث شد، تنظیم­کننده­ها می­توانند فرایندهای کاری خود را تغییر داده و نوآوری را تشویق کنند. اما در عین حال، تحقّق این دیدگاه یک شبه اتفاق نخواهد افتاد. برای توسعه این توانایی­ها، نیاز به سرمایه گذاری پایدار از منابع مالی و سرمایه سیاسی، فرآیندهای مهندسی مجدّد و فرهنگ­سازی برای استفاده بهینه از آن­ها است. نکته­ی اصلی این است که یک استراتژی برای حرکت به سمت نوسازی نظارتی، نیازمند تجهیز تنظیم­گران به فناوری و سپس راه­اندازی موارد آزمایشی، یادگیری و نهایتاً مقیاس­گذاری آن­چه در سازمان به کار گرفته می­شود، خواهد بود.

 

top-10-uk-regtech-companies.jpeg.optimal

خاستگاه رگ تک؛ ساختارهای مرسوم در تندباد چالش های فناورانه

به دنبال بحران مالی سال 2008، مقررات و تنظیم‌گری در بخش مالی با نرخ فزاینده ای افزایش یافت. همچنین در این دوران شاهد افزایش اختلال در استفاده از فناوری در بخش مالی بودیم. موفقیت‌ها در حوزه  فناوری، تعداد شرکت‌های فعال در حوزه فناوری‌های مالی (Fintech) که محصولات فناوری  محور را برای بهبود تجربه مشتری و تعامل آن ها با مؤسسات مالی ایجاد می‌کنند، افزایش داده است. اتکا به داده های مشتریان برای تولید محصولات دیجیتالی، نگرانی‌هایی را در بین نهادهای تنظیم‌گری ایجاد کرده است. این نهادها خواهان ایجاد قوانین و مقررات بیشتری در مورد حریم خصوصی و محافظت از داده‌ها هستند. همراهی بیشتر قوانین و اقدامات تنظیم‌گرانه با بخشی متکی به فناوری، نیاز به فناوری‌های تنظیم‌یار را به وجود آورد.

در گستره ادبیات این حوزه، دو دیدگاه اصلی درباره انقلاب فناوری‌های تنظیم‌یار وجود دارد. در دیدگاه اول فناوری‌های تنظیم‌یار منحصراً نتیجه بحران مالی سال 2008 و سونامی تنظیم‌گری ناشی از آن است. در دیدگاه دوم، فناوری‌های تنظیم‌یار فقط یک افزونه برای FinTech می باشد که با تقاضای روزافزون دیجیتالی کردن تنظیم‌گری همراه شده است. توضیحات ارائه شده توسط این دو دیدگاه به‌تنهایی نمی‌تواند به‌صورت جامع پدیده فناوری‌های تنظیم‌یار را توضیح دهد. همچنین این یک امر بدیهی است که انقلاب فناوری‌های تنظیم‌یار نتیجه تعدادی از نیروهای گسترده و قدرتمند است. بنابراین در ادامه به دلایل اصلی پیدایش فناوری‌های تنظیم‌یار می‌پردازیم.

هفت دلیل اصلی پیدایش و تکامل فناوری‌های تنظیم‌یار عبارت‌اند از:

  1. سونامی تنظیم‌گری

محیط تنظیم‌گری بعد از بحران مالی سال 2008 به‌طور مداوم در حال گسترش بوده است. تقاضا نیز برای مقررات جدید از طرف مردم، دولت و تنظیم‌گران رو به افزایش بوده است. این تقاضای روزافزون باعث گسترش وسیع و سریع در دامنه و پیچیدگی محیط‌های تنظیم‌‌گری شده است. فناوری‌های تنظیم‌یار به تعامل مؤثر با این چالش‌ها کمک می‌کند.

  • فناوری

تحولات فناوری یکی دیگر از دلایل اصلی انقلاب فناوری‌های تنظیم‌یار است. این یک امر بدیهی است که تحولات فناوری روش‌ها و فرصت های جدیدی را برای مقابله با چالش‌های تنظیم‌‌گری ممکن می‌سازد. بنابراین ایده‌های جدید و هیجان‌انگیز کسب‌وکار توسط کارآفرینان مطرح می‌گردد که برای تنظیم‌گری آن‌ها فناوری‌های تنظیم‌یار یک پاسخ مناسب است.

  • فناوری‌های مالی (FinTech)

همان‌طور که فوربس1 بیان کرده است، انقلاب FinTech نوآوری‌های بسیاری را تولید کرده است. این موج نوآوری‌ها در فضای کسب‌وکار منجر به تقاضایی شدید برای راهکارهای فناوری‌های تنظیم‌یار شده است. بسیاری از نوآوری‌های FinTech برای اثرگذاری مؤثر و بهره‌ور بر کارها نیاز به ادغام با تنظیم‌گری‌های دیجیتال را دارند.

  • استانداردهای جدید

PSD2، بانکداری باز، اقتصاد در حال ظهور API ها و رایانش ابری به‌عنوان فقط چند مورد از فناوری‌های جدیدی هستند که ارائه‌دهندگان خدمات مالی برای تجارت خود به استفاده از آن‌ها تمایل دارند. گاهی اوقات راهکارهای توسعه‌یافته توسط فناوری‌های تنظیم‌یار پاسخی برای تنظیم‌گری این پیشرفت‌ها هستند. حتی در مواردی وجود راهکارهای ارائه شده توسط فناوری‌های تنظیم‌یار هستند که امکان تحقق برخی کسب کارها را ممکن می‌سازند.

  • عادات دیجیتال

مشتریان خواستار خدمات و محصولاتی هستند که مطابق با عادت روزافزون دیجیتالی آن‌ها باشد. محصولات و خدمات باید در دستگاه‌های تلفن همراه قابل‌دسترسی باشند و ارتباطات باید از طریق کانال‌های دیجیتال صورت گیرد. در این فضای تجارت که با تقاضای روزافزون خدمات دیجیتالی مواجه است، راهکارهای فناوری‌های تنظیم‌یار به سازگار بودن کسب‌وکارها با فضای تنظیم‌‌گری کمک می‌کنند.

  • رقابت

به‌کارگیری هوشمند فناوری‌های جدید توسط بازیگران جدید یک چالش در کل خدمات مالی است. این چالش  هم‌اکنون پیش روی ماست و در آینده نیز خواهد بود. برخی از فعالان جدید این بازار، شرکت‌های فناوری در سایر حوزه‌ها هستند، چراکه آن‌ها پتانسیل فناوری‌های تنظیم‌یار را می‌فهمند و با فوریت وارد این حوزه‌ها می‌شوند. بنابراین این ما با رشد قابل توجهی در بازیگران این حوزه مواجه هستیم که نیاز به فناوری‌های تنظیم‌یار را افزایش می دهد.

  • بهره‌وری هزینه

با افزایش حساسیت به هزینه، فناوری‌های تنظیم‌یار به افزایش بهره‌وری و کارایی کمک می‌کنند. درحالی‌که به‌عنوان یک اثر جانبی مطلوب، قابلیت ردیابی و ممیزی را نیز بهبود می‌بخشند.

تنظیم‌گری یکی از چندین سرویس است که به‌تازگی با فناوری همراه شده است. درحالی‌که تعریف فناوری‌های تنظیم‌یار  برای افراد مختلف دارای معانی مختلفی است، مطمئناً فناوری‌های تنظیم‌یار با افزایش پیچیدگی‌ها و افزایش هزینه‌های تنظیم‌گری توجه زیادی را به خود جلب کرده است. در ادامه پنج مورد از رایج‌ترین تعاریف فناوری‌های تنظیم‌یار را ارائه می‌دهیم و به بحث و گفتگو می‌پردازیم تا به‌وضوح بیان کنیم که فناوری‌های تنظیم‌یار چیست؟

 رگ­تک چیست؟

در این قسمت به پرکاربردترین و بیان مشترک در تعاریف فناوری‌های تنظیم‌یار(رگ­تک) می‌پردازیم. برخی از این تعاریف می‌تواند مخصوص اهداف خاصی باشد. این اعتقاد که فناوری‌های تنظیم‌یار لزوماً در مورد رایانش ابری یا SaaS است، یک فرضیه نادرست است. اگرچه این مسائل برای بسیاری از شرکت‌های فناوری‌های تنظیم‌یار مهم است. آنچه در روح تمام تعاریف فناوری‌های تنظیم‌یار دیده می‌شود، این ایده است که فناوری‌های تنظیم‌یار ابزاری برای استفاده از فناوری‌های جدید جهت رفع چالش‌های تنظیم‌گری می باشد. می‌توان این گزاره را مطرح کرد که فناوری‌های تنظیم‌یار در مورد ابزارهای دیجیتالی موردنیاز برای مدیریت پیچیدگی فضای تنظیم‌گری به وجود آمده است. به همین دلیل ما مؤکدا به تعریف(FCA)   2Financial Conduct Authority  اشاره می‌کنیم:

فناوری‌های تنظیم‌یار بر فناوری‌های جدید و توسعه یافته بر بستر دیجیتال اطلاق می‌گردد، که به‌ کسب و کارها در راستای غلبه بر چالش‌های تنظیم‌گری در خدمات مالی کمک می کند.

باید توجه داشت که موضوع رایج این است که فناوری‌های تنظیم‌یار نه‌تنها پیرامون انطباق با تنظیم‌گری، بلکه در مورد کارایی و بهره‌وری نیز تعریف می‌گردد. البته فناوری‌های تنظیم‌یار در مورد تسلط بر مقررات پیچیده و بازیابی مجدد توانایی کسب­و­­­­­­کارها در کنترل بر انطباق با مقررات است. اما ما همچنین معتقدیم که یکی از تأثیرات ماندگار فناوری‌های تنظیم‌یار، آزادسازی منابع و اجازه دادن به شرکت‌ها برای توسعه مجدد کسب‌وکار خواهد بود.

در ادامه هفت روند برتر رگ­تک که باید در سال 2020 موردتوجه قرار گیرند را بررسی می‌کنیم.

نقش کلیدی فضای ابری در ایجاد انطباق با مقررات

گسترش فناوری‌های تنظیم‌یار در فضای ابری در حال سرعت گرفتن است. خدمات مبتکرانه مبتنی بر فضای ابری در حال شکل‌گیری هستند. این پدیده به دلیل جایگاه مستحکم اکوسیستم فناوری‌های تنظیم‌یار در چشم‌انداز انطباق با الزامات رخ داده است. به دلیل تغییر شکل بی‌وقفه در عملیات انطباق با مقررات، موانع سازگاری با فنّاوری در حال فروپاشی هستند. به‌عنوان‌مثال می‌توان به اشتراک‌گذاری داده‌ها، بازرسی‌های دائمی و بی‌درنگ، راهکارهای سفارشی برای انطباق به‌عنوان سرویس اشاره کرد. GDPR برای کشورها و کسب‌وکارهایی که تحت نظارت اتحادیه اروپا فعالیت می‌کنند یک الزام اساسی است. شرکت‌ها و متخصصان نظارت‌شده توسط GDPR به دنبال راه‌هایی برای سازگاری با قوانین مربوط به حفاظت از داده‌ها و راه‌های اجرای آن هستند. جنبه‌ای مهم از این دستاورد طراحی سامانه‌های سازمانی برای رعایت خودکار با استفاده از مدل‌های SaaS API است.

تحول بی‌وقفه در مقررات دیجیتال

اصلاحات مداوم مقررات و دستورالعمل‌های که به‌صورت متن ارائه‌شده‌اند (حتی مواردی چون MiFID II، GDPR، AML، FinSA یا FinIA) برای باتجربه‌ترین متخصصان ممکن است دلهره‌آور باشد. فناوری‌های تنظیم‌یار با تبدیل کتابچه‌های راهنمای متنی به داده‌های مقرراتی قدرتمند دیجیتالی و پرداختن به تمام جزییات آن‌ها به‌عنوان یک تسهیل‌کننده قدرتمند ظاهر می‌شود. از این گذشته، استفاده از «انطباق به‌وسیله طراحی» فرهنگ انطباق با الزامات را تقویت می‌کند. برنامه‌های مربوط به انطباق با الزامات، برای نظارت، کنترل و تولید گزارش یکپارچه طراحی می‌شوند. این کار با مسدود کردن یا تصویب اقدامات (بر اساس قانون)، از پاسخ سازمانی به سیاست‌های هوشمند پشتیبانی می‌کند. به‌عنوان یک “لایه انطباق”، چنین قوانینی رعایت مقررات داخلی را برای انواع مختلف تجارت، صنایع، جغرافیا و سایر قوانین تضمین می‌کند. خودکارسازی در فرآیندهای انطباق، خطرات خطای انسانی را به حداقل می‌رساند، هزینه‌های عملیاتی و کنترل‌های تنظیم‌‌گری را کاهش می‌دهد و به‌وسیله یک سیستم پایدار انطباق با الزامات و چابک‌سازی سازمانی، از مجازات های احتمالی جلوگیری می‌کند. آندریاس استروسل، مهندس تنظیم مقررات Apiax می‌گوید، این در مورد “آزاد کردن پتانسیل مجموعه‌های مقررات دیجیتال تنظیم‌‌گری و کاربردی سازی در کار روزانه است3“.

سازگاری گسترده فناوری‌های تنظیم‌یار با پارادایم تنظیم گران

با افزایش فشار تنظیم‌‌گری، سازمان ها و تنظیم گران به طور مشابه تلاش می کنند تا تفسیر خود را از دامنه وسیع برنامه های تجاری ارائه کنند. در یک سال گذشته، شاهد ابهامات قابل توجهی در سطح صنعت مالی بوده ایم زیرا خود تنظیم گران تلاش کرده اند در مورد قوانین خود مشاوره دهند5. بنابراین ما از تنظیم گران انتظار داریم که از فناوری‌های تنظیم‌یار برای دیجیتالی کردن و رمزگشایی مقررات پیچیده و طولانی استفاده کند. قابلیت های پیشرفته فناوری‌های تنظیم‌یار می تواند خطرات خاص موردی را ارزیابی کرده و بانکهای اطلاعاتی جهانی را در سطوح مختلف تعامل (از جمله در هنگام ایجاد روابط تجاری جدید و بازرسی ها در برابر پولشویی در تجارت) در اختیار کاربران قرار دهد. فناوری‌های تنظیم‌یار به عنوان راه حل نهایی برای تسهیل در انطباق با الزامات، با حداقل هزینه و حداکثر بهره­وری عملیاتی، به عنوان راه حل نهایی ظهور می یابد. دلیل این امر سازگاری گسترده فناوری‌های تنظیم‌یار با پارادایم تنظیم گران است.

 

Picture1

تاثیر تنظیم‌گری در عصر دیجیتال

رشد اقتصاد دیجیتال یکی از ویژگی‌های تعیین‌کننده قرن بیست و یکم است. فناوری‌ دیجیتال از بسیاری جهات بر جوامع و اقتصاد تأثیر می‌گذارد؛ ازجمله راه‌های تاثیرگذاری می‌توان به روش‌های جدید ارتباطی و همکاری؛ محصولات جدیدی که دارای یک سرویس خدمات قوی هستند، نقش داده‌ها به عنوان محرک رشد اقتصادی، خودکارسازی وظایف با هوش مصنوعی و ظهور مدل‌های جدید کسب و کاری مانند پلتفرم‌ها اشاره کرد. بنابراین دیجیتالی شدن اساساً شیوه زندگی و کار مشترک را دگرگون می کند، عواقبی برای رفاه و انسجام کل جامعه دارد؛ و همچنین تأثیرعمیقی برای مشاغل در تمام بخش‌ها، از طریق تأثیر بر بهره‌وری، اشتغال، مهارت‌ها، توزیع درآمد، تجارت و محیط زیست دارد.

دولت‌ها و تنظیم‌گرها نقش عمده‌ای در تشویق نوآوری دیجیتال و ایجاد انگیزه در توسعه این فناوری ها به نفع جامعه دارند. آنها می توانند با ارائه قوانین کلی که ارزش‌ها و اولویت اجتماعی را منعکس می‌کنند، منافع گسترده مردم و مصرف‌کنندگان را پرورش دهند و عواقب منفی احتمالی ناخواسته‌ی این تحولات را محدود کنند. با این حال معمولا، چارچوب‌های نظارتی فاقد توانایی لازم برای مطابقت با روند روزافزون تحولات فناوری هستند. فناوری‌های دیجیتال همچنین با تار کردن تعریف سنتی بازارها، اجرای قانون به‌طور چالش برانگیز و با عبور از مرزهای اداری در سطح داخلی و بین المللی نحوه تنظیم دولت‌ها را عمیقا به چالش می کشد.

چالش ها

دیجیتالی شدن فرصت‌های عالی و بی‌سابقه‌ای را به‌وجود می‌آورد. با این حال، عدم اطمینان قابل توجهی در مورد تکامل چنین فناوری‌های تحول‌آفرینی وجود دارد بافی مانده است . دولت‌ها باید به طور پیشگامانه به دنبال درک عمیق تری از پیامدهای نظارتی تنظیم‌گری برای جامعه و همچنین چالش‌های اساسی این فناوری‌های نوظهور برای فعالیت‌های قانون‌گذاری آن‌ها باشند. چالش‌ها را می توان به چهار دسته عمده تقسیم کرد:

  1. چالش چابکی (سرعت)
  2. طراحی چارچوب های نظارتی “متناسب با هدف”.
  3. چالش‌های اجرای نظارتی
  4. چالش‌های نهادی و فرامرزی

چالش سرعت: فراتر از ماهیت نوآوری دیجیتال، سرعت بالای تغییرات تکنولوژی، مقررات معاصر را به چالش می‌کشد. فناوری دیجیتال تمایل دارد سریعتر از مقررات یا ساختارهای اجتماعی حاکم بر آن‌ها توسعه یابد. درحالیکه قطع ارتباط بین سرعت توسعه فناوری و مقررات همیشه یک نگرانی بوده است، همو اکنون همگان بر این باورند که فناوری‌های دیجیتال در حل چالش سرعت کارآمد خواهند بود.

طراحی چارچوب های نظارتی “متناسب با هدف”: همگرایی نوین مخابرات، بازارهای رسانه‌ای و پلتفرم‌های دیجیتالی، نمونه از تاثیر دیجیتالی‌شدن در محو کردن مرزبندی‌های حاکم از مفاهیم “بازار و بخش‌” است. این مهم حتی می‌تواند قدرت تمایز بین تولید کننده و مصرف‌کننده را از آدمی بستاند؛ مانند مثال Prosumer ها که در شبکه تولید الکتریسیته هم بعنوان مصرف‌کننده و هم بعنوان تولیدکننده جایگاه مشخصی دارند. ویژگی‌های اقتصادی تجارت دیجیتال همچنین، مدل های نظارتی استاندارد هزینه محور را نیز به چالش کشیده‌اند؛ چرا که شکل‌گیری قیمت در اقتصاد دیجیتال از قوانین متفاوتی پیروی می‌‌کند. برای رفع معایب نوظهور بازار که ناشی از عدم تقارن اطلاعاتی در برخی از بازارهای دیجیتال (به عنوان مثال معاملات اطلاعات شخصی در ازای محصولات یا خدمات دیجیتالی رایگان) می‌باشد، انواع جدید مداخلات نظارتی بایستی مورد استفاده قرار گیرد.

چالش‌های اجرای مقررات: دیجیتالی شدن با زیرسوال بردن مفهوم سنتی مسئولیت، اجرای مقررات را به چالش می‌کشد. به طور خاص، تقسیم و نسبت دادن مسئولیت خسارت یا آسیب ناشی از استفاده از فناوری به کاربران نهایی دشوارتر است. دشواری تعیین تکلیف حقوق مالکیت‌فکری محتوایی که از طریق کانال های جدید ارائه محتوا در فضای اینترنتی ارائه می‌شود، موید این مسئله است.

چالش های نهادی و فرامرزی: چارچوب سازمانی سنتی که زیربنای مقررات است، در برخورد با “چالش‌های مورب” که ناشی از دیجیتالی شدن هستند، محدودیت‌های خود را نشان می‌دهد . فناوری‌های دیجیتال در واقع می‌توانند چندین رژیم تنظیم‌گری را دربربگیرند که ممکن است منجر به بروز پیچیدگی و سردرگمی و ریسک شود. علاوه بر این، دیجیتالی شدن هیچ توجهی به مرزهای ملی یا قضایی نمی‌کند و شدت میزان جریانات و معاملات برون مرزی را به شدت افزایش می دهد. دیجیتالی شدن، این فرصت را به کسب‌وکارها می‌دهد تا محصول یا خدمات خود را به سراسر دنیا عرضه کنند، فارغ از اینکه مراحل مختلف فرآیندهای تولید یا مراکز خدمات در یک یا چند کشور خاص قرار دارد. این ویژگی شرکت‌ها را قادر می‌سازد تا محل حضور فیزیکی خود را در جایی انتخاب کنند که، سیاست مالیاتی آن‌ها و سیاست آن‌ها برای محافظت از داده مطلوبتر است. عدم تطابق بین ماهیت فرامرزی دیجیتالی شدن و تقسیم بندی چارچوب های نظارتی در حوزه های قضایی ممکن است اثربخشی عملکرد تنظیم‌گران را از بین ببرد و موجب سلب اعتماد مردم به دولت‌ها شود. همچنین ممکن است موانعی در راه گسترش نوآوری‌های مفید دیجیتال ایجاد کند.

سیاست تنظیم‌گری و همکاری، اساس اثربخشی و کارایی

پاسخ به مشکل سرعت عجله در مقررات نیست زیرا خطر اشتباه نوشتن آن وجود دارد. در برخی موارد، یک رویه تنظیم‌گری ممکن است بهترین اقدام نباشد. ابزارهای سنتی سیاست تنظیم‌گری فرصت های مهمی را برای مکث، مشاوره، سوال و آزمایش رویکردهایی فراهم می‌کنند که ممکن است به دستیابی به اهداف کلی سیاست کمک کند. آنها می‌توانند از دولت‌ها برای انتخاب بین رویکردهای نظارتی و جایگزین برای ارتقا نوآوری دیجیتال ضمن کاهش خطرات حمایت کنند. که این می تواند مانع توسعه و استفاده از فناوری‌های دیجیتال باشد. این مسئله میتواند از جلوگیری ضمنی توسعه هرگونه تکنولوژی فناورانه تا اتخاذ رویکرد “صبر کنید و ببینید” به منظور کشف اینکه کدامیک از خطرات پیش‌بینی شده تحقق می‌یابند، و یا تعیین معافیت های نظارتی برای مدت زمان معین (مانند سندباکس تنظیم‌گری) برای ورودی‌های نوآورانه، تغییر کند. با توجه به دینامیک تحول دیجیتال، احتمالاً راه حل‌های تنظیم‌گری مناسب نیازمند انطباقات دوره‌ای و نظارت‌ دائمی از سوی دولت هستند.

برای رسیدگی به چالش‌های نهادی مطرح شده توسط دیجیتالی شدن، بیش از هر زمان دیگر، رویکرد “کل دولت” در ایجاد قانون مورد نیاز است. با توجه به ماهیت قضایی بین حوزه‌ا‌ی ، تنظیم فناوری‌های دیجیتال نیازمند افزایش گفتگو و انسجام بین ارگان‌های دولتی است. این ممکن است به طور بالقوه نیاز به پاسخ‌های خاص نهادی داشته باشد از جمله: نقش برجسته‌تری برای تنظیم‌گری در به اشتراک گذاشتن تخصص و روش‌های خوب در زمینه‌های سیاست.

با توجه به سطح تخصص فنی درگیر، عدم اطمینان پیرامون تحولات دیجیتال و سرعت شگفت‌آور تحول دیجیتال، دولت‌ها بیش از هر زمان دیگری نیاز دارند تا طیف گسترده‌ای از سهامداران را به طور فعال درگیر کنند، برای تبیین افق پیش‌رو سرمایه‌گذاری کنند، و ارزیابی تأثیرات نظارتی را در اوایل روند سیاستگذاری انجام‌دهند و بررسی‌های منظم پسااجرایی را در دستور کار قرار دهند. اینها گام‌های مهمی برای ایجاد و پایداری راه‌حل‌های نظارتی مبتنی بر شواهد و بهره گیری از تخصص افرادی است که با این فنآوری‌ها و پیامدهای آن‌ها آشنا هستند. فراتر از گسترش پایگاه دانش برای قانون‌گذاری، بحث عمومی گسترده‌تری در مورد ارزش‌ها و ترجیحات اساسی جامعه ممکن است به اصلاح اهداف گسترده سیاست‌های تنظیم‌گری کمک کند.

با توجه به تأثیرات مرزی اقتصاد دیجیتال، راه‌حل‌های محدود حوزه داخلی دیگر کافی نیست. برای جلوگیری از شرایطنفع حتمی (آربیتراژ) به همکاری نظارتی بین المللی نیاز است؛ علاوه بر این، چنین همکاری‌هایی می‌تواند منجر به حفاظت از حقوق مصرف‌کننده و ایجاد قابلیت همکاری در چارچوب نظارتی و اجرای قانون ضمن ایجاد یک فضای مطلوب برای رشد اقتصاد دیجیتال، نیز بشود. دولت ها همچنین به لزوم رسیدگی به تهدیدها و آسیب‌های سایبری با همکاری یکدیگر نیز پی برده‌اند.

با این وجود همکاری نظارتی به دلیل تفاوت اولویت‌ها و سیستم‌ها، همچنان چالش برانگیز است. همکاری نظارتی مورد نیاز برای پرداختن به چالش‌های دیجیتالی‌سازی باید با درنظرگرفتن این عوامل اقتصاد سیاسی و همچنین استفاده حداکثر استفاده از طیف وسیع رویکردهای ممکن (یک جانبه ، دو جانبه و بین المللی) انجام شود.

سایر گامهای لازم جهت نیل به اهداف فوق الذکر

OECD با توصیه سال 2012 خود در زمینه سیاست های نظارتی و حاکمیت ، کمیته سیاست های نظارتی خود در زمینه همکاری های نظارتی بین المللی و ارتباط با بازارها از طریق شبکه تنظیم کننده های اقتصادی ، به طور منحصر به فرد در نظر دارد تا راهنمای عملی مربوط به عملکرد نظارتی خوب را که مزایای گسترده اجتماعی را فراهم می کند ، تهیه کند. تحول دیجیتال، در حالی که خطرات را کاهش می دهد.

با نگاه به آینده ، سیاستگذاران نیازمند تحلیل و راهنمایی بیشتر در راستای جهت‌دهی به فرصت‌های نظارتی داخلی و بین المللی و چالش های دیجیتالی شدن، در ارتباط با ملاحظات پاسخ‌های نظارتی هستند. این می‌تواند از طریق 1. توسعه یک نوع رویکرد نظارتی مربوط به استفاده از فرصت‌ها و کاهش چالش‌های تحول دیجیتال؛ 2. شناسایی نقاط قوت، ضعف و سازگاری رویکردهای سیاست نظارتی موجود؛ و 3. در نظر گرفتن اینكه چگونه فناوری‌های دیجیتال می‌توانند به دولت‌ها و ناظران محدود كننده منابع برای تنظیم بهتر كمك كنند، صورت بپذیرد